In de klas Waar gaan we heen om waterdiretjes met het schepnet te verzamelen? Dichtstbije sloot-waterwijk nog even lopen!
Wandeling en schepnetterij. Veel enthousiasme bij de Jongens Meisjes. Ieder zou wel met een eigen schrepnet te water willen gegaan. Met het ene schepnet hebben we aan alle kanten geschepnet. Janneke regisseert. Elke ‘trek’ wordt omgekiept in de emmer. Vervolgens wordt de halfvolle emmer naar school gedragen. (zie foto) Op school de buit voorzichtig in een platte glaskom achter in de klas gegoten. Veel jonge visjes zijn meegekomen en twee larven van libellen. Eigenlijk is de buit aan diersoorten erg mager, wellicht als gevolg van het steeds weer schoonschrapen van de bodems. Schooltijd om en dus maandag verder.
Maandagmiddag een echte observatie-activiteit (Directeur Marieke). Ieder heeft voor zich op de bank, in een klein bakje met een beetje water, een van de diertjes uit de platte glaskom. Blaadje A4 erbij met eenbalpen en nu landurig bekijken: het visje, de larve, bekijken van top tot teen en tegelijkertijd opschrijven wat je ziet en denkt. [taal functioneel schrijven]; losse woordjes of zinnetjes naar keuze . Tevens de lengte van de diertjes schatten (liniaals komen te voorschijn [rekenen]). Daarna leest iedereen zijn tekst op en de hele groep luistert. Rondgaand blijkt dat, opgeteld, alle uiterlijke kenmerken zijn gezien en benoemd. De visjes met hun vinnen en betrerkkelijke doorzichtigheid (ruggewervels) kwamen zeer goed uit de verf. OOBO brengt op deze manier de dieren uitdrukkelijk ‘voor je neus’. De koudbloedigheid van de vissen tegenover de warmbloedigheid van vogels en zoogdieren (en mensen) gesteld.
Nu even over de libellelarven: over het wonderlijke van zo’n levens-traject: eerst een lange periode op de bodem van de sloot of de plas: eten en eten (kleine visjes, slakjes en alles wat maar te grijpen valt en op te peuzelen is) en dan, binnen de eigen huidschil, omgroeien tot een prachtige libel.
