OOBO.eu

Visie

Eenmaal geboren treft een mens zichzelf aan als persoon. Daarnaast treft de nieuwe mens zijn moeder vader broers en zussen: zijn familiegenoten aan. De vele bekenden. Hij zij keert zich tot hen, wordt een van hen in hechte verbondenheid.
Binnen de biologie kun je dat geheel van mensen het primaire circuit van de nieuw-geboren persoon noemen, waarin deze opgroeit, groot wordt, gedragen wordt en zelf later drager zal zijn, levenslang.
Een tweede circuit is de rest van de mensen, dichtbij en verderaf. In deze eeuw ook een geheel dat gekend en erkend moet worden: de biologie-sociologie.
Een derde circuit bestaat uit de niet-mensen: de dieren. Zij zijn aanwezig in dezelfde leefwereld, maar zijn 'anders'. Maar ook hetzelfde. De zoogdieren, vogels, reptielen, amfibieën, vissen, de insecten, de weke dieren, de wormen, de ronde kwallen van de zee, en de massa der planktondieren.

OOBO onderscheidt mensen van de dieren vanwege het enorme zelfweten (zelfbesef) van de mens, hun competentie tot overzien van het eigen bestaan. Hun beschikken over het vermogen tot uitwisselen van gedachten en het beschikken over een persoonlijk gedachtencomplex waarin de wereld gekend en beheerst wordt. OOBO meent dat de dieren uit onze tuinen en parken, bossen en velden, door onze Jongens en Meisjes gedurende de schooljaren gezien en gehoord moeten worden, gekend moeten worden. De dieren moeten deel gaan uitmaken van hun leven. Omdat ze bestaan. Omdat ze verwant zijn. Omdat hun aanwezigheid onze eigen aanwezigheid in een groot perspectief plaatst. Voor velen geldt: omdat ze Gods schepping zijn OOBO wil bijdragen aan het bewust zien en zo komen tot het doorzien van de eigenheid van de ons omringende dierenpopulaties, nuchter en zakelijk, en aan het bewust nemen van verantwoordelijkheid voor hun behoud. OOBO leert: het land en de zee moeten we met de dieren en planten delen.